
Doradca podatkowy - zawód zaufania publicznego powołany do życia ustawą o doradztwie podatkowym z 5.07.1996 r.
Zawód ten stawia wysokie wymagania odnośnie kwalifikacji zawodowych osób go wykonujących. Konieczne jest wyższe wykształcenie, szeroka wiedza specjalistyczna, bogate doświadczenie z dziedziny szeroko rozumianego prawa finansowego oraz innych dziedzin prawa. Doradcy podatkowi muszą stale podnosić swoje kwalifikacje poprzez udział w seminariach, konferencjach i szkoleniach. Kompetencje doradcy podatkowego muszą być potwierdzone zdanym egzaminem państwowym. Każdy doradca jest obligatoryjnie członkiem Krajowej Izby Doradców Podatkowych, która to organizacja utrzymuje pieczę nad prawidłowym wykonywaniem zawodu. Doradcy mają obowiązek stałego podnoszenia swoich kwalifikacji, co gwarantuje znajomość aktualnie obowiązującego prawa podatkowego. Czynności doradztwa podatkowego podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialności cywilnej. Doradca zobowiązany jest do zachowania tajemnicy zawodowej, także po zakończeniu współpracy z klientem. Zadania doradcy podatkowego obejmują udzielanie porad, opinii i wyjaśnień, prowadzenie ksiąg i innej ewidencji, sporządzanie zeznań i deklaracji podatkowych. Doradca ponosi odpowiedzialność za sporządzoną przez siebie dokumentację, która podpisana jest jego imieniem i nazwiskiem. Doradca podatkowy jest uprawniony do występowania jako pełnomocnik w postępowaniu podatkowym i kontrolnym przed organami skarbowymi, a także w postępowaniu administracyjnym NSA. Dotyczy to także możliwości wniesienia kasacji. Doradcy mogą również pomagać w korzystaniu z funduszy unijnych. Doradców podatkowych obowiązuje postępowanie zgodne z zasadami etyki zawodowej, której podstawowe zasady to wykonywanie czynności zawodowych według najlepszej woli i wiedzy, uczciwie i rzetelnie z zachowaniem należytej staranności, zgodnie z przepisami prawa oraz interesem klienta.